Ե        Ր        Ե        Վ        Ա        Կ        Ե        Ք                 Ձ        Ե        Ր               Ա        Շ        Խ        Ա        Ր        Հ        Ը

ՀԱՍԱՐԱԿԱԿԱՆ-ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ           ՄՇԱԿՈՒԹԱՅԻՆ           ԳԻՏԱԿԱՆ           ՏՆՏԵՍՈՒԹՅՈՒՆ, ԲԻԶՆԵՍ ԵՎ ԱՌԱՋԱՐԿ           ՆԱԽԿԻՆ ՀԱՄԱՐՆԵՐ

“Այո” անկախությանը                  Հաճախ շփոթում են երկու փաստափղթերը. 1990-ի օգոստոսի 23-ին ընդունվեց ան-կախության հռչակագիրը, դա մեծ փաստաթողթ էր որի մեջ ամրագրված էր գործըն-թացի սկիզբը 40 դրույթով պետության հիմնադրման մասին, մեկ տարի հետո 1991-ի սեպտեմբերի 21-ի անկախության հանրաքվեի արդյունքում սեպտեմբերի 23-ին Գե-րագույն խորհրդում ընթերցեցի մի փաստաթուղթ, որը կոչվում է Հայաստանի հան-րապետության անկախության մասին հռչակագիր: Դրանք հիմնարար պատմական փաստաթղթեր են` հազարավոր տարիների, սերունդների հավաքական ցանկությու-նը:         Նյութն ամբողջությամբ կարդացեք   Երևակի ընթացիկ համարում…                 Անկախությունը գիտակցության խնդիր է                Մեր ազգը լուրջ պոտենցյալ ունի և ամբողջ պատմության մեջ ովքեր դա հասկացել են միշտ շահող են եղել: Հիշենք Կալկաթան, Մադարասը, Վենետիկը…ամենուր… հիշենք Ռուսաստանի ցանկացած հարավային քաղաքը` Սուրբ Խաչը, Նախիջևան Ռաստովը, Արմավիրը… Հաջողել ենք, որովհետև ռուս թագավորը հասկացել էր, որ էս մարդիկ կարող են, պետք է պայմաններ ստեղծել, արտոնություները սահմանել, ո-գի տալ, ասել գիտեմ որ կարող եք գնացեք ու ստեղծեք… իրենք էլ ստեղծեցին: Եվ արդեն ուրիշ հարց է, որ հետագայում նույն օտարները դրան տիրանալու ձևերը գտան… Այդ դեպքում ինչ եղավ, որ էս փոքր երկրում ժողովուրդը չհարմարվեց, չկարողա-ցավ: Ժողովուրդն է վատը, իհարկե ոչ ….         Նյութն ամբողջությամբ կարդացեք   Երևակի ընթացիկ համարում…                 Համառ պայքար`ամեն րոպե                  ՍԵս երբեք թատրոնում չեմ աշխատել, որովհետև համարում եմ, որ դերասանը չի կա-րող խաղալ այն, ինչ իրեն պարտադրում են: Ոչ թե դա լավ է, կամ վատ, այլ ուղղակի ինձ համար ընդունելի չէ: Օրինակ` չեմ ուզում Համլետ խաղալ: Որպես անձ` ինձ հու-զում են բոլորովին այլ խնդիրներ ու այլ թեմա: Ոչ մի տեղ չեմ աշխատում: Իրագոր-ծում եմ իմ նախագծերը` իմ սցենարներով, բեմադրություններով, կամ հրավիրում եմ մարդկանց որոնց հետ կարող եմ ստեղծագործել…         Նյութն ամբողջությամբ կարդացեք   Երևակի ընթացիկ համարում…                 Ո՞ւր են տանում ճանապարհները                   Բեռնափոխադրումներ ենք կազմակերպել ոչ միայն Վրաստանի, այլ նույնիսկ Ադր-բեջանի տարածքով` այն էլ վեց տարի շարունակ: Ղազախստանից ցորեն էինք ներ-մուծում Հայաստան, ընդ որում Ադրբեջանի տարածքով: Վրացական ֆիրմայի ան-վան տակ Հայաստանի համար նախատեսված ցորենի պաշարները Ադրբեջանի տա-րածքով բերում էինք Վրաստան: Այնուհետև, ըստ պայմանավորվածության, վրացի-ները հրաժարվում էին ապրանքից, ապրանքը մնում էր մաքսայինի պահեստում, վե-րաձևակերպվում էր հայ գնորդի անունով և ուղարկվում Հայաստան…         Նյութն ամբողջությամբ կարդացեք   Երևակի ընթացիկ համարում…                 Դիվանագիտության խրամատներում               Հայթուրքական երկխոսության մեկնարկին բազմաթիվ քաղաքական ուժեր, թե Թուր-քիայում, թե Հայաստանում արձագանքեցին կարմիր լույսի սկզբունքով. վտանգավոր է, հակասում է պետական շահին, կորստաբեր է և այլն…         Նյութն ամբողջությամբ կարդացեք   Երևակի ընթացիկ համարում…                 Մարդու էությունն այն է, ինչին ձգտում է               Ցնցվեցի... Թուրքը, ով բնությամբ արդեն դիվանագետ է, ունի դիվանագիտական դպրոց, իսկ մենք` ոչ: Վճիռս անդրդվելի էր: 2002թ.-ին հիմնեցի դպրոցը: Վաճառեցի բնակարանս, մեքենաս, հորիցս ժառանգած ադամանդները և ներդրեցի դպրոցի ստեղծման գործում…         Նյութն ամբողջությամբ կարդացեք   Երևակի ընթացիկ համարում…                 <<Հայկազուններ` Հայաստանի սյուներ               “Նրանք վաղը լրացնելու են այսօրվա մեր բաց թողածները` աշխատանքում շեշտը դնելով հայրենասիրության վրա”,- հայկազունների մասին կարծիք է հայտնում փոխգնդապետ Էդգար Միքայելյանը:         Նյութն ամբողջությամբ կարդացեք   Երևակի ընթացիկ համարում…